AKÖREN TARİHÇESİ

Bilindiği gibi Anadolu, 26 ağustos 1071 tarihinde Büyük Selçuklu Sultanı Alparslan tarafından fetih edilmiş ve asırlardır bir vatan arayışları içerisinde olan Türklere bugünkü yaşadığımız güzel vatanı sağlamıştır. Sultan Alpaslan “size öyle bir yurt buldum ki, burası ebediyen Türk yurdu olarak kalacaktır” diyerek mahiyetindeki komutan ve beylere Anadolu’nun kısa zamanda Türkleştirilmesi görevini vermiştir. Bu yüce emri alan komutan ve beyler Anadolu’nun çeşitli yerlerine gelerek yerleşmişlerdir. Bu yerleşimler sırasında Anadolu’ya gelen Oğuz Boyuna mensup Türk boyları gittikleri ve yerleştikleri sahalarında ismi, kendi boylarının ismi olmuştur. Günümüzde halen Kayı Beleni ve Bayındır ve Kayı Boylarının iskanına sahne olduğunun bir göstergesidir. Bu yer adları bugün de hala aynı isimle kullanılmaktadır Oğuzların sol kolu olan Üçokların Bayındır Boyundan ve Oğuzların sağ kolu olan Bozok Kolu’na ait Kayı Boyu’ndan yedi aile (ERTUĞRUL GAZİNİN yakın akrabası Bayındır Hatun idaresinde ve sorumluluğundan gelip yerleşmişlerdir.) Akviran’ın kuzey batısında Akçeme denilen mevkiinin üstündeki Kayı Beleni sırtlarında alana yerleşmişlerdir. Bu ailenin yerleşim merkezleri;

 

 

Akçeme, Bayındır,Yukarı Yarımca,Aşağı Yarımca, Ertaş Boğazı, Mihrab, Kayı Beleni diye adlandırılan mevkilerde ikamet eden Bayındır ve Kayı Boylarının sancağı Konya, kazası ise Hatunsaray idi. Adı geçen boyların kendilerine ait damgaları da mevcut idi. Sözü edilen Akçeme, Bayındır, Yukarı Yarımca, Aşağı Yarımca, Ertaş Boğazı, Mihrab, Kayı Beleni olarak adlandırılan mevkilereyerleşen Kayı ve Bayındır boylarına ait yedi ailenin lakap adları şöyle KARA AHMETLER , KARA HİMMETLER , KARA OSMANLA, KARA MUSTAFALAR , KARA VELİLER , KARA MEHMETLER , KARA HALİLLER ( Bu yedi yörenin yerlerinde hala ev kalıntıları bulunmaktadır.) İlçenin bugünkü durumunu incelendiği zaman, Selçuklu ve Osmanlı köylerinden arta kalan bir yerleşim merkezi olduğu görülürse de kesin olarak bir yerleşim merkezi oluşu 17. ve 18. yüzyıllara rastlamaktadır. bunu arazi defterleri ve bu güne kadar devam eden vakıf belgelerinden anlamaktayız. Akviran’ın büyümesi ve gelişmesi 1. Dünya savaşından sonra olmuştur.Bunun bir diğer sebebi de Bozkır İlçesi halkının ticaret amacı ile gelip geçerken yol uğrağı olması sebebiyle gelmeleri ve zamanla buraya yerleşmeleridir.XVI. yüzyıl Başbakanlık Arşivi ile tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün arşivlerinden (7) anlaşılacağı gibi Akviran köyü, Konya Sancağı'nın Hatunsaray Kazasına bağlı iken;Askerlik şubesi olarak da, askerlik işleri Seydişehir aracılığıyla yürütülmekte idi. Akören’e idari ve inzibatı kuruluşların gelişi 1912 yılında olmuştur. O zamanlar Akören Çumra ilçesi' nin bir köyü idi. 4 Ağustos 1914 yılında Akören bucak olmuş ve aynı tarihte Belediye teşkilatı kurulmuştur. Akören'in ilçe olması için 1926 yılında girişimler olmuşsa da ilçe olması sonuçsuz kalmıştır. 1958 yılındaki girişimler sonucu Vilayetten ilçe olmak üzere olumlu karar çıkmıştır. Bu defa da 27 Mayıs 1960 ihtilali araya girince ilçe olma isteği bir kez daha sekteye uğramıştır. Adli Teşkilat 1953 yılında Akören bucak iken kurulmuş, fakat 5 yıl hizmetten sonra 1958 yılında Çumra'ya kaldırılmıştır.Akören 'in ilçe olması 19 Haziran 1987 tarih ve 3392 sayılı konunla ilçe statüsüne kavuşmuştur

İlçemizi oluşturan yedi virane arasındaki AKÇEŞME

Akören İlçe statüsünü kazandığı 1987 yılından sonra hızlı bir gelişme içerisine girerek modern bir görünüm kazanmıştır

 

İlçe merkezinde bulunan bir zamanlar Akören’in içme suyu ihtiyacını karşılayan  KOCA ÇEŞME restore

 edilerek tarihe tanıklık etmeye devam etmektedir

İlçemizin en eski camisi KOCA CAMİİ halen ibadete açıktır.

İlçemizde geleneksel olarak DAĞ SARNICI ŞENLİKLERİ düzenlenmektedir. Bu sayede yılda bir de olsa

Akörenliler bir araya gelme fırsatı bulmaktadırla

İlçemizin doğal güzellikleri arasında  AKÖREN GÖLETİ  ve DOLUKUYU  mesire alanları da bulunmaktadırİlçemize bağlı iki Belde ve sekiz Köy bulunmaktadır

KAYASU BELDESİ

 

Belde eski Konya-Antalya  İpek Yolu Bağlantısı üzerinde bulunup  Horasan  Erenlerinden Seyyid Harun

Hazretlerinin küçük kardeşi  Körpe Seyyid Hazretlerinin göç sırasında vefat etmesinden dolayı buraya defnedilmiştir.

  Kayasu halkının medarı iftiharı  Körpe Seyyid Hazretleri 1320 yıllarında Seydişehir’de yaşayan Akdeniz’den İç

Anadolu’ya bağlanan ünlü May Beli güzergahının aktif hizmet verdiği dönemde bu güzergahı kullanan Körpe Harun

Hazretlerinin afatından olduğu bilinmektedir. Daha sonra mahalde Güzel Su, Şifalı Sular anlamına gelen May

Kasabası ilk yerleşim yeri olarak kurulur. Kayasu (May Kasabası) bu vesile ile tarihin derinliklerinde Ermişler Şehri

olarak bilinmektedir. Bölgede her yıl Körpe Seyit’i Anma Günü düzenlenmektedir.

  Ayrıca May Beli üzerinde bulunan eski May Beli Hanı  İpek Yolunda seyahat eden  insanlara hizmet vermiştir. Bu gün

 

May Hanının kalıntıları hala mevcuttur. Kayasu 1995 yılında Belediyelik hakkı kazanarak Belde olmuştur.

AVDAN BELDESİ

Avdan Beldesi ilçemize 30 km uzaklıkta olup Tekke vazifesini gören yatırlarıyla meşhurdur.  Tarihi bir hayli

 eskiye dayanan   beldede M.S. 700 lü yıllarda yaşayan Avdan Şeyhi Hacı Zahrettin Efendi ve ailesinin türbesi

burada bulunup, özellikle ruh sağlığı bozuk vatandaşlarımızın uğrak yeri haline gelmiştir. Avdan beldesi 1999

yılında  belediyelik hakkını kazanarak Belde olmuştur.Beldenin yaklaşık 5 km yakınında bulunan Çarşamba

Çayı (Mavi ) görülmeye değer Doğa Harikası bir yerdir. Belde Ardıç ağaçları ve Mesire alanlarıyla da görülmeye değerdir.

KÖYLERİMİZ

ORHANİYE

Orhaniye Köyü yerleşim olarak çok eski yıllara dayanıp, köyün doğusunda bulunan  Dinorna bölgesi kalıntıları ve köyün

içinde bulunan tarihi Osmanlı Köprüsü bize ışık tutmaktadır.

ÇATÖREN

Çatören Köyü ilçe merkezine 8 km uzaklıktadır. Köyün içinde ARAP DEDE’ nin mezarı bulunmaktadır.

Arap Dede : Mahmut Binadiy olduğu rivayet olunur. Medine-i  Münevver’den  İslam’ı yaymak için geldiği ve sahabeyi kiramdan olduğu , hatta Peygamber Efendimize (S.A.V.) sancaktarlık yaptığı rivayet edilir.

 

AHMEDİYE ve SÜLEYMANİYE  1800 lü yılların sonu ve 1900 lü yılların başında Kırım’dan gelerek bu bölgeye yerleşen Ahmediye (Yıkık) ve Süleymaniye (Susuz) köyleri oldukça farklı kültüre sahiptir. Ahmediye köyünde May barajı bulunmaktadır.

DİĞER KÖYLERİMİZ

KARAHÜYÜK

ALAN

BELKUYU

DUTLU

HAZIRLAYANLAR

 

Kadir ARGIN   : Halk Eğitimi Merkezi Müdürü

İsmail ÖĞMEN   : Özel İdare Müdürlüğü VHKİ