Ana Sayfa Haberler Vefat Edenler İletişim otobüs tarifesi  akviranca  telefon rehberi
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Çocukluğuma Özlem-Akviran şiiri


ÇOCUKLUĞUMA ÖZLEM

O zaman köy olan Akviran’da doğmuşum,

Ailenin sekizinci çocuğu olarak dünyaya gelmişim.

Benden önce hepsi kız, yedi çocuk gelmiş dünyaya,

İkisi hayatta, beş tanesi yürümüş peş peşe ukbaya.

 

O zaman köy olan Akviran’da doğmuşum,

Öğretmen çocuğu olarak köyde şanslılardan olmuşum.

Köyün ne tarlalarında çalıştım, ne de hayvan otlattım,

Ancak düvenin üstüne oturup seyri seferler yaptım. 

 

O zaman köy olan Akviran’da doğmuşum,

Evin ilk erkek çocuğu olarak ailede yer bulmuşum.

Biraz nazlı büyütülmüşüm, çok kıymetliymişim,

Aynı zamanda tombiş ve sevimliymişim.

 

9 yıl kaldım ben köyümüz Akviran’da…

9 yıl boyunca havasını soludum, tozunu yuttum orada.

Çalışmasam da oyunlar oynadım tarlasında,

Eve gidince annem yıkardı beni leğende ağaçlar arasında.

 

9 yıl kaldım ben köyümüz Akviran’da…

3 yıl eğitim aldım köyümün ilkokulunda…

Bu köy okulum yazarlık serüvenimi oluşturan yerdir,

Asla unutamam o anıyı, her şeyin başladığı serdir.

 

9 yıl kaldım ben köyümüz Akviran’da…

Beraberlik, yardımlaşma ile hiç kimse kalmazdı darda,

23 Nisanlarda coşku ile okuduğum şiirler unutulur mu?

2,5 kuruşa aldığımız cizi şekerler sormadan durulur mu? 

 

9 yıl kaldım ben köyümüz Akviran’da…

Bozulmamış gıdalar yerdik tam kendi tadında.

Havamız ve suyumuz berrak, saf, katıksız, doğal, temiz,

Şimdi bozulmayan neyimiz kaldı dostlar söyleyin neyimiz?

 

Şu anda 53 yıldır şehirde yaşıyoruz,

Nimetlerinden faydalanmak için herkesle yarışıyoruz.

Şehirde yenilen, içilen, hava, su ne varsa her şey bozulmuş,

İnsanlar da artık, şehrin sorunlarından bıkmış, yorulmuş.

 

Şu anda 53 yıldır şehirde yaşıyoruz,

Kavga, gürültü, izdiham, trafik bin bir dertle uğraşıyoruz.

Cinayetler, tecavüzler, soygunlar bitmek bilmez olaylar var,

İnanın şehrin insanlarına koca dünya dar geliyor dar.

 

Şu anda 53 yıldır şehirde yaşıyoruz,

Her şeyin sahtesini, naylonunu şehirde buluyoruz.

Burada komşuların bile birbirlerinden haberi yok,

İlgisizlik, kopukluk, aldırmazlık ne kadar da çok.

 

Şu anda 53 yıldır şehirde yaşıyoruz,

Çocukluğumun köy yaşantısını ısrarla, özlemle arıyoruz.

Şehirde bayramlarımızın bile tadı kalmadı,

Neredesin çocuk yaşta şiirler okuduğum köyümün bayramları?

Neredesin 23 Nisanlarda şiirler okuduğum köyümün bayramları? 

                                                                  Salih Sedat Ersöz